yeğenimle kanka olduk.

yedi yaşındaki yeğenimle özel bir nedenden ötürü bir süre trip atmak için küslük şakası yapıyordum. iki üç gün geçti öyle baktım tık yok. sen küssen ben de küsüm diyor. insanda birazcık sevgi duygusu olur. ne bileyim dayanamaz döner özür falan diler ama nerdee. neyse gittim yanına aldım kucağıma. öptüm falan böyle. o da beni öptü. sonra da;

-"kanka olduk mu dayı?" dedi.

yeğeniyle kanka olan insan olarak adımı tarih yerine buraya yazıyorum. ve tekrar tekrar söylüyorum: seni seviyorum biricik mavimsi bloğum ve fırlama yeğenim.

zöböbönk.

zöböbönk, melaba naber anlamında bir sevgiliye hitap sanatıdır.

aşçı olacak adammışım he.

insanın tekrardan hayata bağlanabilmesi için kendi yaptığı kaşar peynirli makarnadan bir kaşık alması yetiyor sanırım. bu arada elimi yıkarken bir şeyi fark ettim;

dünyanın en gerekli ve en gereksiz şeylerini seçerken bana sorulma gereği duyulsaydı eğer:

en gereklisine: klozet kapağı
en gereksizine: sıvı sabun sıkacağı derdim.

ü.

tecrübeler yaşayarak meydana gelirler. yaşamadan bir tecrübenin doğru olduğunu kestirebiliyorsan, senden tecrübelisi zaten yok demektir.


- tecrübe'nin 'ü' ile yazıldığını yaşayarak öğreniyorum.

~ "Doğru kararlar tecrübeden gelir, ama tecrübe kötü kararlardan oluşur." - The Mechanic